Michał Stanikowski - Vienna. Guitar Recital

1. Manuel Ponce - Sonata romantica, cz. I Allegro moderato
2. Manuel Ponce - Sonata romantica, cz. II Andante espressivo
3. Manuel Ponce - Sonata romantica, cz. III Allegretto vivo
4. Manuel Ponce - Sonata romantica, cz. IV Allegro non troppo e serioso
5. Johann Kaspar Mertz - Fantasie Hongroise op. 65 nr 1
6. Mauro Giuliani - Gran Sonata Eroica op. 150
7. Manuel de Falla - Homenaje „Le Tombeau de Debussy

"Vienna. Guitar Recital" to płyta prezentująca muzykę gitarową bardzo popularną na wiedeńskich salonach mieszczańskich w I połowie XIX wieku jak i późniejszą, ale inspirowaną tym co działo się muzycznie w epoce romantyzmu w Wiedniu. Triumfy święcili tam tacy wirtuozi gitary jak Mauro Giuliani (w śród nagranych utworów znalazła się jego "Gran Sonata Eroica") czy Johann Kaspar Mertz (na płycie usłyszymy jego "Fantaisie Hongroise"). Wiek XX przynosi w literaturze gitarowej niezwykłą kompozycję nawiązującą w swojej neo-romantycznej stylistyce do twórczości Franza Schuberta to czteroczęściowa "Sonata Romantica", autorstwa Manuela Maria Ponce. A na deser jako przedsmak kolejnej, planowanej już, płyty Michała Stanikowskiego z dwudziestowiecznymi dziełami na albumie "Vienna. Guitar Recital" znalazła się również jedyna kompozycja na gitarę Manuela de Falla "Homenaje".

Wybitny gitarzysta i pedagog prof. Michael R. Hampel tak piszę o albumie "Vienna. Guitar Recital":

      W Wiedniu w latach 1800-1860 gitara, będąca modnym instrumentem mieszczańskich salonów, przeżywała okres swojego rozkwitu. Triumfy święcili wówczas tacy wirtuozi gitary jak Mauro Giuliani czy Johann Kaspar Mertz. W biografii słynnego kompozytora, Franza Schuberta, nie odnotowano, aby i on grał na gitarze, mimo, że był posiadaczem tego instrumentu. Jednak, w roku 1824 z inicjatywy wydawcy ukazał się opracowany na gitarę i śpiew cykl jego pieśni "Piękna młynarka" ("Die schöne Müllerin"). Zapoczątkowało to liczne aranżacje utworów Schuberta stworzone zarówno przez kompozytorów jemu współczesnych jak i muzyków przyszłych pokoleń.

      Manuel Maria Ponce, urodzony w 1882 roku meksykański kompozytor, wypełnił lukę w dorobku Schuberta, tworząc kompozycje gitarowe inspirowane jego muzyką. Komponując "Sonatę Romantica" oddał zawarty w podtytule Hołd Franzowi Schubertowi, który kochał gitarę. Na próżno jednak szukać w tym obszernym, czteroczęściowym dziele bezpośrednich nawiązań do twórczości Franza Schuberta, choć trzecia część utworu, "Moment musical", stanowi reminiscencję słynnego "Ständchen". Niemniej utwór Ponce'a, poprzez swoje śpiewne tematy, dramatyczne zwroty i charakterystyczne modulacje, emanuje w fascynujący sposób duchem schubertowskich pieśni, Impromptus i Moments Musicaux. Wspomniane wyżej "Ständchen" jest jedną z sześciu pieśni Schuberta, które w opracowaniu na gitarę solo opublikował Wiedeńczyk z wyboru, Johann Kaspar Mertz. Jego "Fantaisie Hongroise" jednoczy, zgodnie ze stylem epoki, rapsodyczno-wirtuozowskie pasaże z węgierskimi tematami ludowymi w iście brawurową kompozycję. Całość stanowi jednocześnie hołd dla węgierskich korzeni kompozytora. W 1840, w roku przybycia Mertza do Wiednia, wydano pośmiertnie "Gran Sonata Eroica" gitarzysty i kompozytora Mauro Giulianiego, który opuścił w 1819 roku Wiedeń w dość zagadkowych okolicznościach. Późne wydanie, brak autografu artysty oraz różne aspekty stylistyczne zrodziły podejrzenia co do autentyczności tego ekstensywnego, jednoczęściowego dzieła. Giuliani wszak już w 1821 roku zapowiedział to dzieło swemu wydawcy jako "w pełni nowatorskie i znacznych rozmiarów". Nie bacząc na niejasności dotyczące powstania sonaty, dzięki olbrzymiej popularności wśród gitarzystów, kompozycja stała się jednym z najsłynniejszych utworów Mauro Giulianiego. Jako zapowiedź kolejnej płyty Michała Stanikowskiego, zawierającej w całości dwudziestowieczne dzieła, wybrzmiewa jedyna kompozycja gitarowa autorstwa Manuela de Falli, "Homenaje". Ów krótki, poświęcony Debussy'emu, utwór to mistrzowska oraz przełomowa kompozycja postrzegana jako okno na dwudziestowieczny świat repertuaru gitarowego.

      Michał Stanikowski jest laureatem kilkunastu międzynarodowych konkursów gitarowych. Wielokrotnie wyróżniony był stypendiami przyznawanymi za wybitne osiągnięcia, takimi jak Stypendium Twórcze Ministra Kultury i Sztuki RP, Stypendium Fundacji "Młoda Polska", Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP, Stypendium Fundacji "Yehudi Menuhin Live Music". Michał Stanikowski występuję na wielu festiwalach muzycznych jako solista, kameralista, z towarzyszeniem orkiestr kameralnych oraz symfonicznych, pracuję jako juror na konkursach gitarowych oraz udziela lekcji mistrzowskich.

wydawca: Recart  2011
nr kat.: RecArt0004
format: CD, digipack