Peter Somuah - Letter To The Universe

1. The Universe 02:26  
2. Mission On Earth 03:41  
3. Soft Touch 05:03  
4. Green Path 03:37  
5. Moonlight Feat. Latanya Alberto 04:01  
6. Raindrops 03:34  
7. A Thought of You 03:24  
8. The Sky Feat. Stevo Atambire 04:12  
9. Thankful 02:06  
10. Reincarnation Feat. Gyedu Blay Ambolley 03:00  
11. Inner Peace 02:35  
12. Odo 02:01

Peter Somuah trumpet, vocals (Soft Touch, Odo), guitar (Odo)
Jesse Schilderink tenor saxophone
Anton de Bruin keyboards & rhodes
Marijn van de Ven double bass & electric bass
Jens Meijer drums
Danny Rombout conga, bells, shakers & djembe
Thomas Nii Lantey Botchway dundun, banana bell, talking drum
Lisette Ma Neza spoken words (The Universe)
Latanya Alberto vocals (Moonlight)
Gyedu Blay Ambolley rap vocals (Reincarnation)
Stevo Atambire vocals (The Sky)
Lydia Stavraki & Inda Duran vocals (The Universe)

Strings on Mission on Earth, Soft Touch & Moonlight:
Celeste Engel & Luna Hallenga violin
Daniela Rivera viola
Jasper den Hond cello

Ghana ma starożytną tradycję opowiadania historii, dlatego kontynuacja tego wspaniałego dziedzictwa może przybierać różne formy... i to nie tylko te, które wymagają użycia głosu czy słów. Peter Somuah tka opowieści, które wypływają z jego instrumentu: jako młody trębacz rozpoczął fascynujące poszukiwania własnej tożsamości pomiędzy muzyką Highlife ze swojej ojczyzny, Milesem Davisem – swoim idolem – a kosmopolitycznym językiem muzycznym Holandii, która jest teraz jego domem. Tę historię opowiada na płycie „Letter to the Universe”.

Kiedy Somuah i jego zespół zakończyli swój występ i zeszli ze sceny na North Sea Jazz Festival w Rotterdamie w 2022 roku, dla wszystkich zgromadzonych w sali stało się jasne, że byli świadkami czegoś wyjątkowego – narodzin niezwykłego, nowego artysty. Był to jego pierwszy występ na tak dużym festiwalu; do tej pory grał wyłącznie w klubach. W głowach wszystkich pojawiło się więc pytanie: kim jest ten ghański dwudziestoparolatek, który właśnie całkowicie zachwycił i wprawił w osłupienie całą publiczność?

Peter Somuah dorastał w Akrze, stolicy Ghany, w otoczeniu muzyki Highlife – tego kołyszącego połączenia wpływów big-bandowych z ery kolonialnej ze słodyczą wina palmowego. „Zacząłem grać na trąbce, gdy miałem 14 lat” – wspomina. „Grałem Highlife i Afrobeat w orkiestrze marszowej, słuchałem płyt takich muzyków jak E.T. Mensah i rozpisywałem ich solówki”. Jednak to inne kluczowe doświadczenie skierowało Somuaha ku innej erze jazzu: gdy pada nazwisko Milesa Davisa, na jego twarzy nagle pojawia się ciepły blask. Pamięta, jak pewnego dnia kolega przyniósł mu wideo z Milesem. Somuah był urzeczony: „Naprawdę chciałem umieć tak grać. Nie miałem pojęcia, co robi ani jak to robi, po prostu starałem się wyłapywać dźwięki i go naśladować. Z Afroamerykanami łączy nas historia niewolnictwa, więc dzięki tej wspólnocie mogłem nawiązać z Milesem duchową więź”. Somuah zaczął namiętnie słuchać wszystkich etapów kariery swojego trębacza-boga, studiując jednocześnie grę Freddiego Hubbarda i Roya Hargrove'a. Od tamtej pory jego celem stało się odkrywanie – poprzez własną muzykę – powiązań między Ghaną a współczesnym jazzem.

Wraz ze swoim nowym albumem „Letter to the Universe”, Peter Somuah wyruszył jeszcze dalej w muzyczny kosmos jako wędrowny bajarz. Jego nowe kompozycje odzwierciedlają etapy jego młodego życia: ghańską przeszłość, twórczość jego jazzowych idoli oraz tętniącą życiem „afropejską” scenę jego nowego domu w krajach Beneluksu. W pulsującym i szalonym utworze „Mission On Earth” można dostrzec wyraźny ukłon w stronę ery „Bitches Brew” Milesa Davisa, a także echo wielowarstwowej architektury współczesnego jazzu kosmicznego, jaki gra na przykład Kamasi Washington. Ten utwór to także doskonały pokaz tego, jak zgrana i organiczna jest jego współpraca z holenderskim zespołem – w tym z klawiszowcem i producentem Antonem de Bruinem – która utrzymuje się na stałym poziomie przez cały album.

Twórczość Somuaha nie jest jednak w żadnym wypadku domeną wyłącznie mężczyzn: już od prologu powierza on ważną rolę poetce slamowej Lisette Ma Neza, której korzenie sięgają Rwandy. Tworzy ona motyw przewodni płyty, formułując wielkie pytania o tożsamość współczesnego pokolenia podróżujących Afrykanów. Zwracają się oni ze swoimi pytaniami do wszechświata, badając swoje życie zawieszone między kontynentami, filozofiami i stylami życia. Muzyka Petera Somuaha również mierzy się z tą afro-afrykańską egzystencją w sposób, który szuka odpowiedzi. W tej grze na trąbce nie ma miejsca na popisywanie się i czystą wirtuozerię. Artysta tworzy raczej płynność w elokwentnej opowieści, a jednocześnie wyraźnie czuć tu mnóstwo radości z grania i tanecznego pulsu.

W tej podróży można również odnaleźć barwy i cechy charakterystyczne dla muzyki ghańskiej – na przykład w swobodnych rytmach na sześć ósmych z regionu Ashanti („Green Path”), fuzji żywiołowej muzyki Fra Fra z północnej Ghany z jazzem („The Sky”) czy zapożyczeniach z Highlife, widocznych zwłaszcza w gościnnym występie ghańskiego weterana Gyedu-Bleya Ambolleya („Reincarnation”). Podążanie za Peterem Somuhem w jego poszukiwaniach między kontynentami Europy i Afryki jest czymś całkowicie odświeżającym i nieoczekiwanym, szczególnie dla europejskich uszu. Ten młody Ghańczyk wniósł swoje własne, niesłyszane dotąd historie do kosmopolitycznego jazzu XXI wieku. To podróż z otwartym zakończeniem… co sprawia, że odkrywanie, dokąd zaprowadzi nas historia Somuaha, jest jeszcze bardziej ekscytujące. 

wydawca: ACT Music 2023
nr kat. ACT 9969-2
format: CD, digipack