Matthieu Saglio - Voices

1. Madiba 5:55
2. Ponte un Alma 6:19
3. Irta 3:57
4. Elevation 5:27
5. Temps Modernes 5:19
6. For the Love That We Feel 5:46
7. A la Deriva 6:07
8. Buenos Aires 5:24
9. Divina Tormenta 7:26
10. La Risa de Bea 6:20
11. Amâl 5:36
12. Movement 4:37

Matthieu Saglio  - wiolonczela, wokal
Steve Shehan - instr. perkusyjne, perkusja
Christian Belhomme - fortepian, instr. klawiszowe
Léo Ullmann - skrzypce
oraz:
Susana Baca
Alim Qasimov
Natacha Atlas
Nils Landgren
Wasis Diop
Anna Colom
Camille Saglio
Vega Tomás

W „Voices” ambicją Saglio jest „złożenie hołdu głosom świata, głosom mężczyzn, kobiet, ludzi w każdym wieku, we wszystkich językach... głosowi jako esencji człowieczeństwa... który jednocześnie zbliża ludzi i ich jednoczy”. Tworząc „Voices”, Saglio rozesłał zaproszenia do wokalistów, dołączając napisaną przez siebie melodię, w której potrafił wyobrazić sobie ich śpiew. Następnie podjął dialog z każdym z nich, a cały proces odbywał się zdalnie. Co ciekawe, wizja Saglio, polegająca na rozwijaniu współpracy na odległość w ten sposób, wyróżniała się jako coś niezwykłego już przy „Camino”: cały ten album powstał przed pandemią, która dopiero później uczyniła taki styl pracy znacznie powszechniejszym. Utwór otwierający nadaje ton idealizmu, wyobrażając sobie rodzaj społeczeństwa, w jakim wszyscy chcielibyśmy żyć, przy użyciu nagrania Nelsona Mandeli: „Demokratyczne i wolne społeczeństwo, w którym wszyscy ludzie będą żyć razem w harmonii i cieszyć się równymi szansami”. „Byłem naprawdę szczęśliwy, że mogłem otworzyć ten album słowami Mandeli” – mówi Saglio. Każda z tych bardzo zróżnicowanych kooperacji na „Voices” przynosi wyjątkowe owoce. Weteranka peruwiańskiej sceny Susana Baca, pierwsza wokalistka z wymarzonego zespołu Saglio, do której się zwrócił, napełnia każde z nielicznych słów utworu „Ponte un Alma” głębokim znaczeniem i rezonansem. Egipsko-belgijska piosenkarka Natacha Atlas napisała własny tekst do urzekającego, hipnotyzującego utworu „Amâl”. Wokalistka flamenco Anna Colom zachwyca w „Divina Tormenta” hiszpańskim tłumaczeniem wiersza Paula Verlaine’a „Green”. Niezwykle rytmiczny, melorecytowany komentarz senegalskiej legendy Wasisa Diopa w „Temps Modernes” to forma sztuki sama w sobie. Alim Qasimov jest legendą w swoim rodzinnym Azerbejdżanie. „Goszczenie go na płycie było naprawdę jednym z moich niemożliwych marzeń” – mówi Saglio. „Znalazłem do niego kontakt dzięki niemieckiemu festiwalowi, który nagrał z nim koncert, i od tego się zaczęło...”. Saglio był również podekscytowany współpracą z Nilsem Landgrenem: „To wspaniały muzyk, a ja całkowicie zakochałem się w jego wyjątkowym sposobie śpiewania ballad i pięknych słowach, które dopisał do mojej kompozycji”. Choć soliści na „Voices” mogą brzmieć jak wielka, obejmująca cały świat rodzina, w projekt zaangażowana jest także prawdziwa rodzina Saglio: w utworze „Irta” słyszymy kontratenorową i imitującą trąbkę barwę głosu jego młodszego brata, Camille'a. „On naprawdę wynalazł nowy język i wnosi niezwykłe poczucie muzycznej wolności” – komentuje Matthieu Saglio z szacunkiem i braterską czułością.Wraz z albumem „Voices” Matthieu Saglio po raz kolejny podjął próbę realizacji tego, co mogło wydawać się niemożliwym marzeniem o łączeniu ludzi poprzez muzykę, i zrobił to w sposób genialny. Jego kompozycje stają się narzędziem pozwalającym silnym i wyjątkowym osobowościom muzycznym z całego świata na naturalne i autentyczne wyrażenie siebie. Wyobraźnia Saglio i jego determinacja, by urzeczywistniać rzeczy nieprawdopodobne i magiczne, to rzadkie połączenie. Albo, jak sam wyjaśnia: „Wierzę w marzenia i biegnę za nimi”.

 „Voices” bazuje na sukcesie i dynamice poprzedniego albumu - „El Camino de los Vientos” (2020), będącego – jak ujął to magazyn JAZZTHETIK – „różnorodną muzyczną podróżą przez region Morza Śródziemnego, Afrykę i Azję”. Nathalie Piolé z France-Musique nazwała go „albumem, którego słuchanie nigdy się nie nudzi”, a jej opinię w pełni potwierdziły trwające od trzech lat statystyki streamingowe: liczba odtworzeń utworów z „El Camino” na Spotify przekroczyła już 7 milionów. Jądro zarówno „El Camino”, jak i „Voices” stanowi gra na wiolonczeli „utalentowanego i charyzmatycznego” (według „Songlines”) Matthieu Saglio, który jest również kompozytorem i producentem. Jego gra pełni funkcję, jak sam to określa, „fil directeur” (przewodniej nici) całego albumu. Jako solista w „Voices” wielokrotnie potrafi znaleźć idealny komentarz lub ozdobnik w odpowiedzi na to, co przed chwilą wykonał dany wokalista. Z kolei gdy usuwa się w cień i akompaniuje, potrafi czerpać z ogromnego wachlarza nowych technik akordowych i linii basowych, które wypracował na wiolonczeli; dają mu one niezliczone sposoby na zakorzenienie i napędzanie muzyki. Saglio jest również zachwycony współpracą z zespołem, który od czasu „El Camino” stał się jego stałym kwartetem: perkusistą Steve’em Shehanem, pianistą i klawiszowcem Christianem Belhomme’em oraz skrzypkiem Léo Ullmannem. O kwartercie wiolonczelista mówi: „To trzej naprawdę nadzwyczajni muzycy, idealni towarzysze do ożywienia moich kompozycji”.

wydawca: ACT Music 2023
nr kat. ACT 9968-2
format: CD, digipack