PERGOLESI GIOVANNI BATTISTA

We Francji La Serva Padrona zapoczątkował słynne quérelle: dzieła tego przed krytyką tradycjonalistów, zwolenników Rameau, bronił sam Rousseau, a jego z kolei popierali wszyscy filozofowie na czele z Diderotem. To była nowoczesna muzyka, stwierdzili. I mieli rację: dramat przestał opierać się na typowych postaciach, typach i koturnowych bohaterach, modelach „affetti” lub tym, co teraz moglibyśmy nazwać uniwersalnymi sentymentami. Bohaterami byli teraz mężczyźni i kobiety, którzy zostali stworzeni z krwi i kości, i mieli takie same uczucia i intencje, jak mężczyźni i kobiety, którzy przyszli do teatru, aby ich oglądać. Na tym polega nowoczesność Pergolesiego. Wciąż jest to zaskakujące.